عمو

چه قد دلم ميخواد سرمو بذارم زمين،چشمامو ببندم و خواب به خواب برم،انگار خاليم،خالي از همه ي آرزو ها و آرمان ها و هزار تا كوفت و مرض ديگه،انگار اين خلا لعنتي ته نداره فقط دهن باز كرده و همه ي زندگي منو ميكشه توي خودش،هورت ميكشه و حتي به تفاله هاش رحم نميكنه،جنگ دوباره شروع شده،جنگ من با من براي بقا، باز دارو ها دارن بي اثر ميشن و بغضا طولاني تر،مامان گريه ميكنه و من بي حال ميشم از فكر اشك روي صورتش،عمو مريض شده و بستري و معلوم نيست چه قد ديگه بين ماست و فقط هيشكي جرات نداره بهش اشاره كنه و من طاقت ندارم! چه قدر دلم ميخواست تموم بشه اين هيچي نفس بر بي انتها! + نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم مهر ۱۳۹۶ساعت 5:27&nbsp توسط ف.م. |